Bluestreak została założona w maju 2005 roku jako spółka osobowa, a następnie zarejestrowana w 2011 roku. 

Wiele lat wcześniej Tony Bouk, nasz obecny prezes i dyrektor generalny, zarządzał jedną z największych szklarni w USA i firma miała problem z przebitymi oponami we flocie pojazdów, które działały w obiekcie i wokół niego. Głównym problemem były przebite opony we flocie 16 ciągników typu kombi, które ciągnęły regały po obiekcie i które przebijały się od zabłąkanych zszywek wewnątrz obiektu i zabłąkanych gwoździ z palet w obszarach pomocniczych i na zewnątrz szklarni.

Po wykluczeniu szeregu sposobów na wyeliminowanie pierwotnych przyczyn, dla których zabłąkane zszywki i gwoździe trafiały na ziemię, zdecydowano, że kolejną najlepszą opcją będzie rutynowe zbieranie zszywek, gwoździ i innych problematycznych odpadów, najlepiej bez zwiększania kosztów operacyjnych. 

Zdecydowano, że najlepszym sposobem na to będzie zamontowanie magnesu przemysłowego pod trzema ciągnikami, które rutynowo pracowały w zakładzie. Podczas gdy ciągniki wykonywały swoje normalne codzienne czynności polegające na ciągnięciu regałów z produktami, pasywnie zamiatały również metalowe szczątki.

Magnesy miały rozmiar profilu 3 ”x3”, patrząc na magnes od końca, i miały szerokość ciągników i wisiały między przednimi i tylnymi kołami ciągników. Same magnesy miały kółka na końcach, aby zapobiec uderzaniu magnesów o ziemię, gdy ciągniki podjeżdżały i pokonywały pochyłości, które były obecne w niektórych obszarach obiektu.

Nie było możliwe znalezienie rozwiązania o wymaganej sile magnetycznej i z magnesami na kółkach, więc magnesy musiały zostać wykonane na zamówienie. 

Magnesy do ciągników i innych pojazdów, takich jak wózki golfowe do obsługi technicznej i pickupy działające wokół obiektu, zapobiegały przebiciom opon. I to by było na tyle.

Kilka lat później, po opuszczeniu branży szklarniowej, gotowy do rozpoczęcia czegoś nowego, Tony ponownie pomyślał o magnesach i przeprowadził analizę szablonu nowego przedsięwzięcia w celu oceny potencjału ewentualnego nowego biznesu w skali od 1 do 10. Okazało się, że firma uzyskała ocenę 4 lub 5 na 10. 

“Nie był to do końca strzał w dziesiątkę w oparciu o ocenę analizy NVT. Widziałem jednak na rynku wiele produktów gorszej jakości, z niewielką liczbą funkcji i miałem osobiste doświadczenie, że sam nie byłem w stanie znaleźć czegoś odpowiedniego”. - Tony Bouk

Mniej więcej w tym samym czasie Tony wpadł na Briana Webera, który był siostrzeńcem Steve'a, wieloletniego przyjaciela Tony'ego, a także osoby, która wyprodukowała magnesy dla Tony'ego wiele lat wcześniej na potrzeby operacji w szklarni. Brian szukał zmiany i był zainteresowany pomysłem.